بخش دوم : جايگاه قرآن در روايات « الكافى » در روايات الكافى ، به شكل مستقيم ياغير مستقيم ، مباحثى دربارهء قرآن كريم ، وارد شده است ؛ گرچه در جلد دوم اصول الكافى ، كتابى با عنوان « كتاب فضل القرآن » آمده كه ذيل سيزده باب ( به‌علاوهء بابى كه بدون عنوان در ابتداى كتاب آمده است ) ، با آوردن 124 حديث ، سخنان ائمّه عليهم السلام را دربارهء قرآن از جنبه‌هاى مختلف ، بيان داشته است ، امّا روايات مربوط به قرآن ، منحصر به كتاب ياد شده نيست . نگارنده ، اذعان داشته كه در اين بخش ، با توجّه به احاديث « كتاب » ياد شده و احاديث فراوان ديگرى كه در ديگر مجلّدات الكافى دربارهء قرآن موجود است ، كلّ احاديث ياد شده را طِبق موضوع ، ذيل ده عنوان ، دسته‌بندى كرده كه البته در پايان‌نامهء خود ، براى هر عنوان ، فقط دو روايت براى نمونه آورده است . وى در اين بخش ، بعد از آوردن هر يك از عناوين ده‌گانهء خود ، ابتدا توضيح و مقدّمهء مختصرى آورده و سپس ، دو حديث انتخابى خود را براى نمونه براى آن عنوان ، با ترجمه مىآورد . در ادامه ، گزيده‌اى از مطالب پايان‌نامه كه ذيل هر يك از عناوين ده‌گانه آمده ، آورده مىشود و براى تبرّك ، برخى احاديث انتخابى نگارنده نيز ذكر مىگردد . الف . يادگيرى قرآن قرآن ، آخرين كتاب آسمانى است كه برنامهء سعادت بشر در آن آمده است ، لذا ملل ديگر براى استفاده از اين سرچشمهء رحمت ، بايد ابتدا آن را بياموزند . از اين روست كه معصومان عليهم السلام به تمام مسلمانان سفارش كرده‌اند كه به فراگيرى قرآن ، همّت گمارند . در روايتى آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود : ينبغى للمؤمن أنْ لايموت حتّى يتعلّم القرآن أو يكون فى تعليمه ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 107 .